8.3 Ścieżka z grusu granitowego
Granit zwietrzały na grys i pył, zagęszczony w twardą ścieżkę. W USA i Australii znany jako DG (decomposed granite); działa jak mieszanka wiążąca z punktu 8.2.
W skrócie
- Trudność
- 2 z 4
- Czas
- 1–2 dni na 10 m ścieżki
- Narzędzia
- Szpadel, taczka, grabie, zagęszczarka płytowa lub walec, wąż ze zraszaczem, sznurek
- Warstwy
-
- 1 Podbudowa
- 2 Grus granitowy
Czego potrzebujesz na m²
| Materiał | Frakcja | Rodzaj | Ilość |
|---|---|---|---|
| Podbudowa | 0/31,5 mm | Kruszywo łamane z frakcją drobną, 100 mm (3.1) | 230 kg |
| Grus granitowy | 0/8 mm | Grys granitowy z 6–15 % pyłu, 100 mm | 230 kg |
| Geowłóknina | – | Igłowana (nietkana), tam gdzie grunt jest miękki | 1 m² + zakłady |
Zwykły czy stabilizowany?
Grus granitowy, który po zagęszczeniu wiąże dzięki własnej frakcji drobnej. Tani i łatwy do naprawy, ale nawierzchnia luzuje się w trakcie użytkowania i wymywa tam, gdzie spływa po niej woda. Grabij go i uzupełniaj.
Ten sam materiał z dodatkiem spoiwa wmieszanym przed zagęszczeniem. Twardszy i trwalszy, na całej szerokości pozostaje twardy dla wózków inwalidzkich, ale kosztuje więcej i trudniej go naprawić. Nadal niszczy się tam, gdzie woda płynie wzdłuż ścieżki.
Co to jest uziarnienie dla szlaków
Grus granitowy (DG) to granit zwietrzały na gruby piasek i grys: luźna, ziarnista warstwa u stóp granitowych skałek. Po pokruszeniu i przesianiu sprzedaje się go jako mieszankę grysu i pyłu 0/10 mm. Zachowuje się jak mieszanka wiążąca z punktu 8.2: pył wiąże grys, gdy zagęszcza się go w stanie wilgotnym. Najlepiej sprawdza się materiał z granitu lub innej twardej skały. W wytycznych dla szlaków frakcja to 3⁄8 in minus (0/9,5 mm); najbliższa popularna frakcja EN to 0/8 mm.
| Sito | Przechodzi, % |
|---|---|
| 9,5 mm (3⁄8 in) | 100 |
| 4,75 mm (No. 4) | 90–100 |
| 2,36 mm (No. 8) | 55–80 |
| 1,18 mm (No. 16) | 40–70 |
| 0,6 mm (No. 30) | 25–50 |
| 0,075 mm (No. 200) | 6–15 |
Krok po kroku
-
1
Wykop koryto ścieżki.
Ok. 200 mm głębokości na obie warstwy, nieco szerzej niż ścieżka. Trzymaj maszyny i zagęszczanie z dala od korzeni drzew: nie kop i nie zagęszczaj wokół podstawy drzew.
Wykopane koryto -
2
Osadź obrzeże.
Stałe obrzeże trzyma materiał na miejscu (8.5). Wykończ nawierzchnię równo z nim lub tuż nad nim, żeby woda mogła spływać; obrzeże wystające ponad nawierzchnię zatrzymuje wodę na ścieżce.
Obrzeże -
3
Na miękkim gruncie rozłóż geowłókninę.
Nie pozwala, by przy zagęszczaniu grunt wciskał się w kruszywo.
Geowłóknina w korycie Ilustracja -
4
Rozłóż i zagęść podbudowę ze spadkiem.
100 mm kruszywa 0/31,5 (3.1). Już teraz nadaj jej docelowe wybrzuszenie lub spadek boczny, co najmniej 2 %.
Zagęszczanie podbudowy Ilustracja -
5
Zwilż grus i rozłóż go.
Przy ok. 4–5 % wody ściśnięty trzyma się w całości. Rozłóż go o mniej więcej połowę grubiej niż gotowa warstwa: wytyczne dla szlaków podają 7–8 in luzem na 5 in po zagęszczeniu.
Wilgotny grus -
6
Zagęść z wybrzuszeniem lub spadkiem 2 %.
Użyj walca lub zagęszczarki płytowej. Warstwy grubsze niż 100 mm układaj w dwóch podejściach. Na gotowej nawierzchni nie powinno być kamieni większych niż 20 mm.
Wybrzuszona nawierzchnia -
7
Pozwól jej wyschnąć.
Wiąże w miarę wysychania. Zachowaj zapas grusu z tego samego źródła na naprawy.
Naprawione miejsce
Dane techniczne
| Warstwa | Frakcja | Grubość | Jak |
|---|---|---|---|
| 1 Podbudowa | 0/31,5 mm | 100 mm | Zagęszczona, wyprofilowana pod docelowy spadek (3.1). |
| 2 Grus | 0/8 mm (0/9,5) | 100–125 mm | 6–15 % frakcji drobnej, 4–5 % wody, zagęszczony. Brisbane: 100 mm stabilizowanego. |
| Spadek poprzeczny | – | 2 % | Wybrzuszenie lub spadek boczny. Brisbane: co najmniej 1:50. |
| Spadek podłużny | – | poniżej 5 % | Nigdy ponad 8 %. |
Grubość
Wytyczne US Forest Service dla szlaków: materiał ułożony na 4–5 in (100–125 mm) wiąże się w zwartą płytę; rozłóż 7–8 in luzem na 5 in po zagęszczeniu. Standardowa ścieżka Brisbane City Council: 100 mm stabilizowanego grusu na zagęszczonej podbudowie z kruszywa, z ok. 30 mm grusu równo rozgrabionego na wierzchu przed zagęszczeniem, zagęszczone do 95 % maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu.
Stabilizatory
Można wmieszać wapno lub inne spoiwa. W próbie Forest Service ze stabilizatorami na szlakach dostępnych dla wózków najlepiej wypadła emulsja z żywicy sosnowej, a wśród innych testowanych była glina bentonitowa w ilości 3 % suchej masy. Zestawienie nawierzchni szlaków ze stanu Massachusetts zaznacza, że nawierzchnie stabilizowane są droższe na starcie i mogą szybko ulec zniszczeniu pod skupionym strumieniem wody. Ten poradnik nie wymienia produktów.
Dostępność
Na trasie dostępnej dla wózków nawierzchnia musi być twarda i stabilna, ze spadkiem poprzecznym najwyżej 2–3 %. Kruszywo łamane z pełnym zakresem ziaren, łącznie z frakcją drobną, jest lepsze niż otoczony żwir.
Źródła
- US National Park Service, City of Rocks National Reserve: geological trail station 1: “The detrital material (granitic sand) that is found at the base of most outcrops is called grus” (czyli: materiał okruchowy (piasek granitowy) występujący u podstawy większości wychodni nazywa się grusem), powstały wskutek rozpadu skały na ziarna
- Building crusher fines trails (L. Bachensky, USDA Forest Service, via American Trails, 2019): crusher fines 3⁄8 in minus, uziarnienie od 100 % przechodzących przez sito 3⁄8 in do 6–15 % przechodzących przez sito No. 200; “Fines from granite or other suitable hard stone works best” (czyli: najlepiej sprawdza się materiał z granitu lub innej odpowiedniej twardej skały); 4–5 in grubości; rozłóż 7–8 in na 5 in po zagęszczeniu; 4–5 % wody; wybrzuszenie lub spadek na zewnątrz 2 %; spadki poniżej 5 %, nigdy ponad 8 %; geowłóknina na słabych gruntach; wapno lub inne stabilizatory; zrób zapas materiału z tego samego źródła
- Brisbane City Council, standard drawing BSD-5213: decomposed granite path (2024): 100 mm stabilizowanego grusu na zagęszczonej podbudowie; ok. 30 mm grusu równo rozgrabionego; na gotowej nawierzchni żadnych kamieni większych niż 20 mm; spadek poprzeczny co najmniej 1:50; geowłóknina tam, gdzie drobny materiał mógłby wciskać się w kruszywo; unikaj zagęszczania wokół drzew
- USDA Forest Service, Soil stabilizers on universally accessible trails (R. Bergmann, 2000): próba stabilizatorów na szlaku dostępnym dla wózków; bentonit 3 % suchej masy; najlepiej wypadła emulsja z żywicy sosnowej; nawierzchnie muszą być twarde, stabilne i antypoślizgowe
- Commonwealth of Massachusetts, Trails for All, appendix B: trail surfacing matrix: kruszywo łamane z frakcją drobną jest twarde, jeśli jest dobrze wykonane i utrzymane, ale eroduje pod skupionym strumieniem wody, a jego krawędzie miękną; nawierzchnie stabilizowane są droższe na starcie i mogą ulec zniszczeniu pod skupionym strumieniem wody
- USDA Forest Service, Accessibility Guidebook for Outdoor Recreation and Trails (outdoor recreation access routes): nawierzchnia “must be firm and stable” (czyli: musi być twarda i stabilna); spadek poprzeczny najwyżej 1:33 (3 %), 1:48 na nawierzchniach utwardzonych; “Crushed rock (rather than uncrushed gravel)” (czyli: kruszywo łamane, a nie otoczony żwir)
- Paths for All and Scottish Natural Heritage, Lowland Path Construction Guide (2019): pył granitowy swobodnie przepuszcza wodę i jest mniej podatny na wysadziny mrozowe niż whin dust
- FHWA-RD-97-148, Granular base: kruszywa naturalne ważą po wbudowaniu ok. 2,0–2,3 t/m³
Ilości: zagęszczona podbudowa i kruszywo nawierzchni przy ok. 2,3 t na m³, czyli górnej wartości z zakresu 2,0–2,3 t/m³, który FHWA podaje dla wbudowanego kruszywa naturalnego, więc z zapasem; luźne kamyki i piasek na podsypkę przy ok. 1,6 t/m³ (notatki z kursu Penn State podają 1 520–1 680 kg/m³ dla kruszywa). Bez strat; zamów trochę więcej. Źródła podają frakcję jako 3⁄8 in minus, czyli ok. 0/10 mm.
GLAREUM.NET · Aggregate Handbook